Administracja | [ Zaloguj ]

„Jan Włodek. Legionista, dyplomata, uczony”

O czym?

Jan Włodek (1885-1940) wywodził się z bogatej rodziny ziemiańskiej z Dąbrowicy (w bocheńskim); jego matka i żona były z rodziny Goetz-Okocimskich, właścicieli browaru w Okocimiu. Studiował rolnictwo na kilku uniwersytetach europejskich. W listopadzie 1914 r. wstąpił do Legionów Polskich, do oddziału automobilowego – jego dowódcą był płk. Władysław Sikorski. Pod koniec 1916 r. został zwolniony ze służby wojskowej, ze względu na zły stan zdrowia, i delegowany do Hagi, gdzie KPN utworzył nową placówkę dyplomatyczną. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w 1919 r. mianowano go chargé d’affaires. Do kraju wrócił rok później. Przez lata pracy na UJ zasłużył sobie na miano jednego z najwybitniejszych profesorów rolnictwa. Był gorącym zwolennikiem parcelacji majątków, zanim jeszcze nakazała je reforma rolna. Walczył z zacofaniem wśród chłopów, propagując ideę świadomego rolnictwa wspartego na nauce. Rozmiłowany w Tatrach, angażował się w ochronę przyrody górskiej; zagranicą postrzegany był jako polski pionier ekologii. Był też publicystą, podróżnikiem, doskonałym fotografem i – o czym do tej pory mało kto wiedział – poetą. Wróżono mu wielką karierę i stanowisko rektora UJ, lecz szanse te zaprzepaścił wybuch II wojny światowej.

6 listopada 1939 r., wraz z innymi profesorami krakowskich uczelni, został aresztowany przez Gestapo, a następnie przewieziony do obozu koncentracyjnego Oranienburg-Sachsenhausen. Poddawany represjom fizycznym i psychicznym nigdy nie upadł na duchu – przeciwnie, jak świadczą współwięźniowie, był wsparciem dla pozostałych. Z początkiem 1940 r. został zwolniony. Zmarł z wycieńczenia w kilka dni po powrocie do Krakowa.

 

Książka Jan Włodek. Legionista, dyplomata, uczony jest ważna z kilku powodów. Przede wszystkim przywołuje postać niezwykle zasłużoną dla odrodzonego w 1918 r. państwa polskiego, a przez lata PRL skutecznie spychaną w cień zapomnienia. Poza tym publikacja zawiera cenny materiał fotograficzny; w przeważającej części są to zdjęcia wykonane przez samego bohatera: w czasie wycieczek górskich, na froncie I wojny światowej i w sytuacjach prywatnych. Warto zaznaczyć, iż w trakcie prac redaktorskich odnalazły się pamiętniki Jan Włodka, które pomogły dogłębniej poznać jego osobę i znacząco wzbogaciły historię.